تبلیغات
حماسه های پایدار - جنگ جنگی................

حماسه های پایدار

ای رهبر آزاده آماده ایم آماده

جنگ جنگی................

جنگ جنگی نابرابر بود

جنگ جنگی فوقِ  باور بود                               

کیسه­ های خاکی و خونی

                     خطّ مرزی را جدا می­کرد                  

دشمن بد عهد بی­ انصاف

                     با هجوم بی­ امان خود

                     مرزها را جابه­ جا می­کرد

از میان آتش و باروت                                               

می­ وزید از هر طرف، هرجا

                  

تیرهای وحشی و سرکش                        

                   موشک و خمپاره و ترکش               

آن طرف، نصف جهان با تانک های آتشین در راه

این طرف، ایرانیان تنها

این طرف، تنها سلاح جنگ، ایمان بود                              

خانه­ های خاک وخون خورده                                      

                   مهدِ شیران و دلیران بود

شهرخونین، شهرِ خرمشهر

                          در غروبِ آفتابِ خویش

                          چشم در چشم افق می­دوخت             

                          در دهان تانک ها می­ سوخت              

شهر، شیرمردان را صدا می زد

                       آی ای مردان نام آور

                      ای همیشه نامتان پیروز                

                      بی­گمان امروز

                               فصلی از تکرار تاریخ است

                      گربماند دشمن، از هر سو

                                خانه­ هامان تنگ خواهد شد

                       نام مان در دفتر تاریخ

                                کوچک و کم رنگ خواهد شد

خون میان سنگر آزادگان جوشید                 

مثل یک موج خروشان شد                     

کودکی از دامن این موج بیرون جست

                      از کمند آرزوها رست                     

چشم او در چشم دشمن بود

دست او در درست نارنجک               

جنگ، جنگی نابرابر بود

جنگ، جنگی فوق باور بود

کودک تنها ، به روی خاکریز آمد

صدهزاران چشم ، قاب عکس کودک شد              

چشم­ها از این و آن پرسان:

                     کیست این کودک؟

                     او چه می­خواهد از این میدان؟

                     صحنه­ی جانبازی است این­جا؟

                     یا زمین بازی است این­جا؟ 

***            

دشمنان کور دل، امّا

در دلش، خورشید ایمان را نمی­دیدند                

تیغ آتش­خیز دستان را نمی­دیدند

در نگاهش خشم و آتش را نمی­دیدند                 

بر کمانش تیر آرش را نمی­دیدند

در رگش خون سیاوش را نمی­دیدند.                   

کودک ما بغض خود را خورد

چشم در چشمان دشمن کرد

با صدایی صاف و روشن گفت:                        

.

          «آی ای دشمن

           من حسین کوچک ایران زمین هستم

           تانک­های شومتان را  درکمین هستم

           مثل کوهی آهنین هستم».

ناگهان تکبیر پر وا کرد

در میان آتش و باروت غوغا کرد

کودکی از جنس نارنجک

دردهان تانک­ها افتاد....                                     

لحظه­ای دیگر

از تمام تانک­ها، تنها

تلّی از خاکسترِ خاموش

ماند روی دست­های دشت            

آسمان از شوق، دف می­زد                    

شطّ خرّمشهر ، کف می­زد                    

شهر یک­باره به خویش آمد                     

چشم اشک آلوده را وا کرد                      

بر فراز گنبدی زیبا

قصّه­ی تکرار آرش راه

          باز هم خواند و تماشا کرد.



[ سه شنبه 15 بهمن 1392 ] [ 04:07 ب.ظ ] [ فدایی گمنام بنابی ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه